آنفلوآنزای فوق حاد طیور

بیماری آنفلوآنزای فوق حاد طیور

علیرغم پیشرفت روزافزون علم و پیدایش روش های مختلف برای مقابله با بیماری آنفلوآنزای فوق حاد طیور نیاز به شگردهای خاصی بر بهبود و غلبه بر این نوع بیماری سخت طیور دارند. در واقع اگر تا قرن ها پیش بیماری آنفلوآنزای فوق حاد طیور شناخته نشده بود، که امروزه با شناخت این نوع بیماری و را ههای درمان می توان بخوبی با واکسیناسیون پیشگیری کرد.

آنفلوآنزای فوق حاد طیور

بیماری آنفلونزای فوق حاد طیور یکی از بیماری های ویروسی واگیردار طیور است که به سرعت منتشر می شود. ویروس عامل ایجاد این بیماری دارای سه تیپ A.B.C  است، که فقط تیپ A در پرندگان ایجاد بیماری می نماید. این تیپ ویروس علاوه بر پرندگان، پستانداران و انسان را می تواند آلوده و بیمار کند. دو نوع پروتئین اصلی N.H روی سطح این ویروس وجود دارد که بر این مبنا نامگذاری می شود چنانچه ویروس آنفلوآنزای فوق حاد طیور متعلق به دو تیپ H5.H7 باشد باعث بروز بیماری به فرم بسیار شدید (آنفلوآنزای فوق حاد) می شود.

همه گیری آنفلوآنزای فوق حاد

همه گیری و شیوع ویروس های آنفلوآنزای تیپ A دارای تحت تیپ های مختلف با درجات متفاوتی از نظر شدت بیماری زایی ( از فرم خفیف تا بسار شدید ) می باشد. معمولا بعد از هچ جوجه ها از ماشین جوجه کشی بیشترین پرنده هایی که در معرض بیماری می باشند جوجه های تازه متولد شده در ماشین جوجه کشی می باشند.برخی از پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبزی نظیر مرغابی، غاز و قوی وحشی و برخی پرندگان وحشی خشکزی نظیر کبک و شترمرغ و قرقاول به عنوان مخازن طبیعی بیماری محسوب می شوند. پرندگان آبدوست (اردک، مرغابی و …) که بعنوان مخزن اصلی بیماری در طبیعت معرفی شده اند و این نوع پرنده ها ناقل می باشد و خود درگیر بیماری نمی شوند و بیماری را به دیگر پرنده ها منتقل می کنند. بیماری آنفلوآنزای فوق حاد طیور از اردک و غاز منشا می گیرد و به دیگر پرندگان منتقل می کند.

آنفلوآنزای فوق حاد طیور

میزبانها

  • میزبان بیماری آنفلوآنزای فوق حاد طیور شامل اکثر پرندگان وحشی و اهلی نظیر بوقلمون، مرغ، و خروس، مرغ شاخدار، کبک، گنجشک و کبوتر، قناری، بلدرچین، غاز، قرقاول، اردک ها، چلچله دریایی، قو، حواصیل و…
  • پرندگان زینتی نظیر مینا، طوطی، کاسکو، شاهین، سهره و…
  • پستانداران نظیر پلنگ، گربه، انسان، خوک و پستانداران دریایی و…

علائم بیماری

شروع ناگهانی تلفات با روند افزایشی

کاهش فعالیت، بی اشتهایی، ژولیدگی پرها تورم سر و صورت مشاهده نقاط سیانوزه در مناطق بدون پر، تاج، ریش و ساق پا

سرفه، عطسه، رالهای تنفسی، ریزش ترشحات بینی و چشم

افت تولید، تغییرات پوسته تخم مرغ، کرچ شدن و پر ریزی خارج از دوره تولک بری می تواند از علائم این بیماری باشد.

راههای انتقال

تماس با پرندگان وحشی آلوده بویژه پرندگان آبزی مهاجر و پرندگان زینتی

تماس با فضولات و ترشحات مجاری تنفسی و چشم پرندگان مبتلا

آلوده شدن آب، دان، تجهیزات، لباس، افراد، و وسائط نقلیه با مواد دفعی پرندگان آلوده

 

 

آنفلوآنزای فوق حاد طیور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *