بیماری آنفلوآنزای پرندگان

بیماری آنفلوآنزای پرندگان

بیماری ویروسی واگیری است که نام این بیماری خطرناک بیماری آنفلوآنزای پرندگان می باشد. این بیماری دستگاه تنفس(برونش ها)، گوارش، و عصبی بسیاری از پرندگان مختلف و از آن جمله کبک را مبتلا می کند. شدیدترین نوع بیماری شکل فوق حاد آن است که در طیور با یک دوره کوتاه بیماری و مرگ و میر بسیار بالا مشخص می گردد.

عامل مسبب بیماری ویروس آنفلوآنزا جز خانواده ( ارتو میکزو ویروس ) ها طبقه بندی شده است و دارای سه سروتیپ A , B , C می باشند. ویروس آنفلوآنزای پرندگان می تواند بیماری حاد و کشنده ای را در انسان ایجاد نماید، از این رو شایسته است در هنگام برخورد با این بیماری احتیاطات لازم به عمل آید.

پرندگان مهاجر از جمله غاز و اردک از جمله ناقلان طبیعی ویروس می باشند و به علت مهاجرت این پرندگان از مناطق آلوده به سایر مناطق می توانند سبب بروز موارد بیماری در بین پرندگان اهلی، وحشی، بومی، و به تبع آن انسان گردند.

ویروس آنفلوآنزا به وسیله کفش، لباس، سبد و سایر وسایل آلوده انتقال می یابد، و به تازگی شاهد انتقال بیماری به وسیله اردک های وحشی مهاجر از کشوری به کشور دیگر بودند. بیماری در سرتاسر دنیا گزارش شده است و مواردی از آن در کبک ها دیده شده است.

نشانه های بیماری آنفلوآنزای پرندگان

بیماری در پرندگان به سه شکل فوق حاد، حاد و تحت حاد تظاهر می یابد. در شکل فوق حاد پرندگان بدون نشان دادن علائم تلف می شوند و در شکل حاد بیماری علائمی نظیر: تب، عوارض تنفسی و تلفات بالا که گاهی به صد در صد می رسد مشاهده می گردد. بیماری در این شکل نیز سریعا باعث مرگ و تلفات پرندگان می شود. در شکل تحت حاد فقط تب خفیف، ژولیدگی پرها و بی اشتهایی دیده می شود. ناقلین و حمل کننده این بیماری اردک و غاز می باشند که خودشان درگیر نمی شوند ولی بصورت افقی به دیگر پرندگان منتقل می کنند و سایر پرندگان با تخمگذاری و جوجه کشی تخم نطفه دار حامل ویروس در ماشین جوجه کشی هچ انجام می شود و بعد از جوجه درآوری بصورت عمودی (از نطفه) به جنین و جوجه منتقل می شود.

بیماری آنفلوآنزای پرندگان

درمان و پیشگیری بیماری آنفلوآنزای پرندگان

در حال حاضر هیچ گونه درمان اختصاصی و کاربردی وجود ندارد. مهمترین اقدام کنترلی شامل معدوم کردن سریع کلیه پرندگان بیمار یا تماس یافته، دفن مناسب و بهداشتی لاشه ها و قرنطینه و ضدعفونی کردن قفس پرندگان می باشد. لازم به ذکر است که ویروس مزبور در عرض4 ساعت در دمای 57 درجه سانتی گراد یا 45 دقیقه در دمای 65 درجه سانتی گراد و همچنین در تماس با مواد ضدعفونی کننده رایج نظیر فرمالین و ید از بین خواهد رفت. این ویروس در دمای پایین مقاوم بوده و حداقل تا چهار ماه بعد ممکن است در کودهای آلوده، زنده بماند. همچنین قادر است در دمای 22 درجه سانتی گراد محیط به مدت چهار روز  و در دمای صفر درجه سانتی گراد به مدت بیش از 30 روز به حیات خود ادامه دهد. برای پیشگیری از بیماری می توان از واکسن تخفیف حدت یافته آنفلوآنزا که در صنعت طیور بکار می رود استفاده کرد.

 

بیماری آنفلوآنزای پرندگان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *